راز علمی حفره‌های تنپلات و هاله ترام در چاپ فلکسوگرافی | فیزیک کاویتاسیون مرکب

چرا یکدست‌ترین رنگ‌های چاپ فلکسو پر از سوراخ‌های ریز می‌شوند؟

تصور کنید دو تکه نان را که بین آن‌ها یک لایه ضخیم عسل ریخته‌اید، محکم به هم فشار داده و سپس با سرعت و شدت زیادی از هم جدا می‌کنید. چه اتفاقی می‌افتد؟

عسل به صورت کاملاً صاف و آینه‌ای به دو نیم تقسیم نمی‌شود؛ بلکه کش می‌آید، رشته‌رشته می‌شود و رشته‌های عسل در هوا پاره می‌شوند. وقتی این قطرات برمی‌گردند و روی نان می‌نشینند، سطح آن پر از حباب، ناهمواری و لکه‌های خالی است.

درون یک ماشین چاپ فلکسوگرافی پیشرفته با سرعت صدها متر در دقیقه، دقیقاً همین سناریو با مرکب رخ می‌دهد:

  1. کلیشه لاستیکی یا پلیمری، لایه مرکب را با فشار روی کاغذ یا فیلم پلیمری می‌فشارد (Squashing).
  2. در لحظه خروج و جدا شدن کلیشه از روی فیلم، مرکب باید شکافته شود. اما چون زمان در حد چند میلی‌ثانیه است و مولکول‌های مرکب نمی‌توانند به آرامی از هم باز شوند، مایع زیر مکش بسیار شدیدی دچار «کاویتاسیون» (Cavitation) یا تشکیل حباب‌های ریز خلاء می‌شود.
  3. در نهایت، با ترکیدن این حباب‌ها، سطوح پررنگ و یکدست (تنپلات ۱۰۰٪) پر از نقاط سفید سوزنی (Pinhole) می‌شوند و بخشی از مرکب که به طرفین رانده شده، حاشیه‌ای زشت و خط‌مانند دور نوشته‌ها و تصاویر به جا می‌گذارد که به آن «هاله لبه» (Edge Halo) می‌گوییم.

سال‌هاست که در چاپخانه‌ها تصور می‌شود اگر سطح تنپلات سوراخ‌دار شد، باید پیچ فشار را سفت‌تر کرد! اما فیزیک سیالات به ما نشان می‌دهد که هرچه فشار بیشتر شود، سرعت مکش و شدت کاویتاسیون تصاعدی بالا می‌رود و مشکل بدتر خواهد شد. در این مقاله تخصصی، رابطه ریاضی قانون استفان​، نحوه اصلاح بافت سطح کلیشه‌ها (Microcell Screening)، بالانس کشش سطحی و ویسکوزیته مرکب، و مهندسی حجم آنیلوکس برای حذف ضایعات چاپ بر مبنای متدولوژی تولید ناب (Lean) مورد موشکافی قرار می‌گیرد.

شما عضو نیستید ⚡

برای مشاهده ادامه این مطلب، لطفاً عضو شده و اشتراک ویژه تهیه کنید.

برای ارتباط با پشتیبانی، فعال‌سازی حساب کاربری ویژه و مشاهده پلن‌های اشتراک، لطفاً به صفحه پلن‌ها مراجعه نمایید.

بازگشت به صفحه اصلی